→ بوستانسعدی
سعدی
باب دوم در احسان
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
بخش ۱ - سر آغازاگر هوشمندی به معنی گرای←بخش ۲ - گفتار اندر نواخت ضعیفانپدرمرده را سایه بر سر فکن←بخش ۳ - حکایت ابراهیم علیه‌السلامشنیدم که یک هفته ابن‌السبیل←بخش ۴ - گفتار اندر احسان با نیک و بدگره بر سر بند احسان مزن←بخش ۵ - حکایت‌ِ عابد با شوخ‌دیدهزبان‌دانی آمد به صاحبدلی←بخش ۶ - حکایت ممسک و فرزند ناخلفیکی رفت و دینار از او صد هزار←بخش ۷ - حکایتبزارید وقتی زنی پیش شوی←بخش ۸ - حکایتشنیدم که پیری به راه حجاز←بخش ۹ - حکایتبه سرهنگ سلطان چنین گفت زن←بخش ۱۰ - حکایت کرم مردان صاحبدلیکی را کرم بود و قوت نبود←بخش ۱۱ - حکایتیکی در بیابان سگی تشنه یافت←بخش ۱۲ - گفتار اندر گردش روزگارتو با خلق سهلی کن ای نیکبخت←بخش ۱۳ - حکایت در معنی رحمت بر ضعیفان و اندیشه در عاقبتبنالید درویشی از ضعف حال←بخش ۱۴ - حکایتیکی سیرت نیکمردان شنو←بخش ۱۵ - گفتار اندر ثمره جوانمردیببخش ای پسر کآدمی زاده صید←بخش ۱۶ - حکایت در معنی صید کردن دلها به احسانبه ره بر یکی پیشم آمد جوان←بخش ۱۷ - حکایت درویش با روباهیکی روبَهی دید بی دست و پای←بخش ۱۸ - حکایتشنیدم که مردی است پاکیزه بوم←بخش ۱۹ - حکایت حاتم طائی و صفت جوانمردی اوشنیدم در ایام حاتم که بود←بخش ۲۰ - حکایت در آزمودن پادشاه یمن حاتم را به آزادمردیندانم که گفت این حکایت به من←بخش ۲۱ - حکایت دختر حاتم در روزگار پیغمبر (ص)شنیدم که طی در زمان رسول←بخش ۲۲ - حکایت حاتم طائیز بنگاه حاتم یکی پیرمرد←بخش ۲۳ - حکایتیکی را خری در گل افتاده بود←بخش ۲۴ - حکایتشنیدم که مغروری از کبر مست←بخش ۲۵ - حکایتیکی را پسر گم شد از راحله←بخش ۲۶ - حکایتز تاج مَلِک‌زاده‌ای در مناخ←بخش ۲۷ - حکایت پدر بخیل و پسر لاابالییکی زهرهٔ خرج کردن نداشت←بخش ۲۸ - حکایتجوانی به دانگی کرم کرده بود←بخش ۲۹ - حکایت در معنی ثمرات نکوکاری در آخرتکسی دید صحرای محشر به خواب←بخش ۳۰ - حکایتشنیدم که مردی غم خانه خورد←