خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شکرخا کرده شُکرت طوطی گفتار ماشکر توست الحمدلله همچو طوطی کار ما
۲
قلبِ روی‌اندوده را گر امتحان ز آتش کنیجز سیه‌رویی نباشد حاصل کردار ما
۳
پیش بت سر بر زمین دست دعا بر آسمانشد زمین و آسمان شرمنده از اطوار ما
۴
نیکی ما اندک و زشتی ما بسیار، لیکپیش احسانت چه سنجد اندک و بسیار ما
صفحهٔ ۱ از ۲