خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به خاطر صد غبار از رشک تو آیینه راکرده چاک از دست تو ماه منور سینه را
۲
با تن چون برگ گل پشمینه‌پوشی کرده‌ایزان بنوت نافه پوشد خرقه پشمینه را
۳
از میان انبیاء مهر نبوت زان تستگنج علمی لاجرم مهری بود گنجینه را
۴
گر نمایی روی روشن کی دگر آیینه گرپرده زنگاری از رخ بر کشد آیینه را
صفحهٔ ۱ از ۲