خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دیده ام بخواب شبی بوتراب راچشمم دگر بخواب ندیده است خواب را
۲
شاه نجف که نقد وجودست در جهانگنج وجود اوست جهان خراب را
۳
هر کس که یافت خاک در او بهشت یافتآری بهشت خاک درست این جناب را
۴
ای آفتاب تا شده یی در نقاب غیبظلمت گرفته است بر افکن نقاب را
صفحهٔ ۱ از ۲