خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا روز حشر کم نشود سوز داغ ماهرگز به یُمن عشق نمیرد چراغ ما
۲
مست فراغتیم باقبال می فروشخلوت نشین بخواب نه بیند فراغ ما
۳
پرورده هوای گلستان آن گلیمتاب نسیم خلد ندارد دماغ ما
۴
ماراست خوش گوار تر از آب زندگیگر یار زهر می فکند در ایاغ ما
صفحهٔ ۱ از ۲