خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بزلف اگر ببری جان بی قرار از مافدای یک سر موی تو صد هزار از ما
۲
بجان دوست که جان با تو در میان داریمچو در کنار نیایی مکن کنار از ما
۳
اگر نه حسن تو بی اختیار دل بردیعنان دل که ربودی به اختیار از ما
۴
بروز مستی وصل تو ما چه دانستیمکه روزگار کشد کین بروزکار از ما
صفحهٔ ۱ از ۲