خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نامه بی‌نامِ خوشت بوسد زبان خامه راآن رو سیاهی بس بود تا روز محشر نامه را
۲
دلدادهٔ نام توام از هرکه نامت بشنومبر مژده نام خوشت هم جان دهم هم جامه را
۳
من کشتهٔ خط توام کم ران به خون من قلمسرخی به خون من مده منقار زاغ خامه را
۴
از یک نظر در کوی تو شد شیخ صنعان بت‌پرسترسوای عالم می‌کند عشق تو صد علّامه را
صفحهٔ ۱ از ۲