خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل زنده شوم چون نگرم سیم‌تنان راجان تازه کند دیدن بت برهمنان را
۲
عاشق که در آتش نرود چون زن هندونامش ننهی مرد که ننگ است زنان را
۳
در خیل بتان چشم تو تا زد مژه بر همبشکست به یک غمزه صف صف‌شکنان را
۴
چون لاله به جز داغ وفا هیچ نیابیگر چاک کنی سینه خونین‌کفنان را
صفحهٔ ۱ از ۲