خلوتی با سعدی
بخش ۱۱ - حکایت خواجه نیکوکار و بنده نافرمان
باب چهارم در تواضع
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بزرگی هنرمند آفاق بودغلامش نکوهیده اخلاق بود
۲
از این خفرگی موی کالیده‌ایبدی، سرکه در روی مالیده‌ای
۳
چو ثعبانش آلوده دندان به زهرگرو برده از زشت رویان شهر
۴
مدامش به روی آب چشم سبلدویدی ز بوی پیاز بغل
صفحهٔ ۱ از ۵