→ بوستانسعدی
سعدی
باب چهارم در تواضع
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
بخش ۱ - سر آغازز خاک آفریدت خداوند پاک←بخش ۲ - حکایت در این معنییکی قطره باران ز ابری چکید←بخش ۳ - حکایت در معنی نظر مردان در خود به حقارتجوانی خردمندِ پاکیزه‌بوم←بخش ۴ - حکایت بایزید بسطامیشنیدم که وقتی سحرگاه عید←بخش ۵ - حکایت عیسی (ع) و عابد و ناپارساشنیدستم از راویان کلام←بخش ۶ - حکایت دانشمندفقیهی کهن جامهٔ تنگدست←بخش ۷ - حکایت توبه کردن ملک زادهٔ گنجهیکی پادشه‌زاده در گنجه بود←بخش ۸ - حکایتشکر خنده‌ای انگبین می‌فروخت←بخش ۹ - حکایت در معنی تواضع نیکمردانشنیدم که فرزانه‌ای حق پرست←بخش ۱۰ - حکایت در معنی عزت نفس مردانسگی پای صحرانشینی گزید←بخش ۱۱ - حکایت خواجه نیکوکار و بنده نافرمانبزرگی هنرمند آفاق بود←بخش ۱۲ - حکایت معروف کرخی و مسافر رنجورکسی راه معروف کرخی بجست←بخش ۱۳ - حکایت در معنی سفاهت نااهلانطمع برد شوخی به صاحبدلی←بخش ۱۴ - حکایتملک صالح از پادشاهان شام←بخش ۱۵ - حکایت در محرومی خویشتن بینانیکی در نجوم اندکی دست داشت←بخش ۱۶ - حکایتبه خشم از ملک بنده‌ای سربتافت←بخش ۱۷ - حکایت در معنی تواضع و نیازمندیز ویرانهٔ عارفی ژنده پوش←بخش ۱۸ - حکایت حاتم اصمگروهی برآنند از اهل سخن←بخش ۱۹ - حکایت زاهد تبریزیعزیزی در اقصای تبریز بود←بخش ۲۰ - حکایت در معنی احتمال از دشمن از بهر دوستیکی را چو سعدی دلی ساده بود←بخش ۲۱ - حکایتِ لقمانِ حکیمشنیدم که لقمان سیه‌فام بود←بخش ۲۲ - حکایتِ جُنید و سیرتِ او در تواضعشنیدم که در دشتِ صنعا جنید←بخش ۲۳ - حکایتِ زاهد و بربط‌زنیکی بربطی در بغل داشت مست←بخش ۲۴ - حکایتِ صبرِ مردان بر جفاشنیدم که در خاکِ وَخش از مهان←بخش ۲۵ - حکایت امیرالمؤمنین علی (ع) و سیرت پاک اوکسی مشکلی برد پیشِ علی←بخش ۲۶ - حکایتگدایی شنیدم که در تنگ‌جای←بخش ۲۷ - حکایتیکی خوب‌کردارِ خوش‌خوی بود←بخش ۲۸ - حکایت ذوالنون مصریچنین یاد دارم که سقّای نیل←