خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر سیر نشد تو را دل از مایک لحظه مباش غافل از ما
۲
در آتش دل بسر همی گردمانندهٔ مرغ بسمل از ما
۳
تر می‌گردان به خون دیدههر روز هزار منزل از ما
۴
چون ابر بهار می‌گری زارتا خاک ز خون کنی گل از ما
صفحهٔ ۱ از ۳