خلوتی با عطار
قصیدهٔ شمارهٔ ۱
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سبحان قادری که صفاتش ز کبریابر خاک عجز می‌فکند عقل انبیا
۲
گر صد هزار قرن همه خلق کایناتفکرت کنند در صفت و عزت خدا
۳
آخر به عجز معترف آیند کای الهدانسته شد که هیچ ندانسته‌ایم ما
۴
جایی که آفتاب بتابد ز اوج عزسرگشتگی است مصلحت ذره در هوا
صفحهٔ ۱ از ۲۵