خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی گریم شبی نالم ز هجرت داد از این شب‌هابه شب‌های غمت در مانده‌ام فریاد از این شب‌ها
۲
بود گر هر شبم زینسان به روز هجر آبستنمرا بس روزهای تیره خواهد زاد از این شب‌ها
۳
بسم روز از غمت شب شد بسی شب روز من بی‌توبه سر بردم غمین زان روزها ناشاد از این شب‌ها
۴
چنین کز دوریت هر شب در آب و آتشم دانمکه خاک هستیم آخر رود بر باد از این شب‌ها
صفحهٔ ۱ از ۲