خلوتی با ادیب صابر
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن باده را که گونه بیجاده آمده استبویش چو بوی سوسن آزاده آمده است
۲
رنگ گل و گلاب نسیم بهشت یافتگویی که از بهشت فرستاده آمده است
۳
بیجاده رنگ باده و بیجاده لب حریفبیجاده پیش خدمت بیجاده آمده است
۴
پر کن قدح که در سر من باد عاشقی استبا باد عشقم آرزوی باده آمده است
صفحهٔ ۱ از ۲