خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر نه، از گل محنت سرشته اند مرا؟چرا بجبهه خط، چین نوشته اند مرا؟
۲
چنان ز حاصل خود غافلم، که پنداریهنوز در گل هستی نکشته اند مرا؟
۳
ز باز چیدن دامان فیض، دانستمکه از غبار تعلق سرشته اند مرا
۴
مرا کشاکش غم، از تو نگسلد هرگزبه پیچ و تاب خیال تو، رشته اند مرا
صفحهٔ ۱ از ۲