خلوتی با وحیدالزمان قزوینی
بخش ۱۷ - صفت دلاک
شهرآشوب کوچک
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلاک که صاحب سر ماستکام دل درد پرور ماست
۲
در کف، تیغش، که هست سوزانباشد چو فتیله ی فروزان
۳
بنموده به چشم مرد آگاهچون دسته ی تیغ خویش، آن ماه
۴
با مرد و زن زمانه صافستهم دسته ی تیغ و هم غلافست
صفحهٔ ۱ از ۳