خلوتی با وحیدالزمان قزوینی
بخش ۱۸ - صفت شمّاعی
شهرآشوب کوچک
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بینی چو جمال شمع ریزانچون شمع ترا به لب رسد جان
۲
چون شمع جبین چو بر فروزنددل را بازند و باز سوزند
۳
چون شان عسل شود از ایشانهر روز هزار خانه ویران
۴
گشت از رُخشان که هست گلشنچشم و دل من چو شمع روشن
صفحهٔ ۱ از ۲