خلوتی با وحیدالزمان قزوینی
بخش ۳۸ - صفت طبّاخ
شهرآشوب کوچک
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طبّاخ ز پختگی مرا سوختاز سوختنم رخش بر افروخت
۲
هست از خط سبز آن گرامیصبحم، که تعب نموده شامی
۳
دل در بر و من ز حیرت اوهر لحظه کنم فغان که کوکو
۴
دارم چشمی به روی جانانچون چشم پیاز حلقه، حیران
صفحهٔ ۱ از ۳