خلوتی با وفایی شوشتری
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ره از همه جا بسته ولی راه تو باز استعالم همه را بردر تو روی نیاز است
۲
دارم گله از زلف تو بسیار ولیکنگر، بازنمایم سر این رشته درازاست
۳
ارباب بصیرت همه دانند که محمودکحل بصرش خاک کف پای ایاز است
۴
هرچند نیم لایق بخشایشت امّاچشم طمعم بر در احسان تو باز است
صفحهٔ ۱ از ۲