خلوتی با وفایی شوشتری
شمارهٔ ۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سر کوی تو هرگز به ملامت نرومخواهم ار، رفت الهی به سلامت نروم
۲
از بهشت سرکوی تو به فردوس بریننروم گر بروم تا به قیامت نروم
۳
گر روم روزی از ین در، به سوی روضه ی خُلدتا که جان را، ندهم من به غرامت نروم
۴
چون به جز، مستی ورندی نبود مذهب عشقمی بده می که پی زهد و کرامت نروم
صفحهٔ ۱ از ۲