خلوتی با وفایی شوشتری
شمارهٔ ۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی علاقه که با تار زلف یار ببستمکه از علاقه به زلفش بسی علاقه گسستم
۲
به پیش خلق شدم متّهم به زهد و کرامتقسم به باده که زاهد نیم خدای پرستم
۳
زاهل میکده دارم امید آنکه پیاپیدهند و باز ستانند، هی پیاله ز دستم
۴
زیُمن همّت ساقی که داد از آن می باقیزهر پیاله خمار دگر پیاله شکستم
صفحهٔ ۱ از ۳