خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاد کن از وصل یارب جان افگار مراصحت کامل عنایت ساز بیمار مرا
۲
چون کمان روزی که پشت من ز پیری خم شودحلقه گوش جوانان ساز گفتار مرا
۳
چشم زارم را مطیع نفس بی پروا مکنبر سرم ویران مگردان خار دیوار مرا
۴
از خط رخسار خوبان آب ده مژگان مندر کنار سنبل تر سبز کن خار مرا
صفحهٔ ۱ از ۳