خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به ابروی تو قسم یاد می کند دل مازند به تیغ تو خود را گلوی بسمل ما
۲
چرا به خانه ما بی ابا نمی آییچراغ آئینه گل می کند ز منزل ما
۳
به داغ بی ثمری همچو لاله سوخته ایمسپند سبز شود از بهار حاصل ما
۴
تمام عمر چو زنجیر زلف در گرهیمجنون کجاست که آید به حل مشکل ما
صفحهٔ ۱ از ۲