خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا ز که آموختی این عشوه گری راعشاق کشی خانه کنی پرده دری را
۲
سرو از تو خجل گشت چو سیب ذقنت دیدآری چه کند سرزنش بی ثمری را
۳
هر لحظه دلم در خم موئیت کند جایخوش کرده فلک قسمت او در بدری را
۴
تا کی به فراق گل رخسار تو هر شبهم ناله شوم نالهٔ مرغ سحری را
صفحهٔ ۱ از ۳