خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر گوش دلم زمزمه توبه حرام استاین گوش پرستار نوای لب جام است
۲
صید تو به منقار وفا برکند از بالهر پرکه نه آن شیفته طره دام است
۳
بیهوده میفروز چنین دوزخ کین راکار جگر خسته به یک شعله تمام است
۴
با قافله مصر ز یوسف اثری نیستور هست شمیمی گل خودروی مشام است
صفحهٔ ۱ از ۲