خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما غریبان را ز ناکامی کنار جان پرستدیده از خون جگر لبریز و دل ز افغان پرست
۲
ره نمی یابد اجل هم بر سر بالین مابس که ماتمخانه ما از غم هجران پرست
۳
نیستم آگه که بر دل ناوک شوقم که زدلیک می‌بینم که بازم سینه از پیکان پرست
۴
بر سر کویت شهیدان خاک گشتند و هنوزهمچنان از خون دلشان دیده و دامان پرست
صفحهٔ ۱ از ۲