خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کرده قال و قیل تو را شیداهیچ از خبر شدت به عیان پیدا؟
۲
تا غره گشتهای به سخنهائیکاینها خبر دهند همی زانها!
۳
تا گوش و چشم یافتهای بنگرتا بر شنوده هست گوا بینا
۴
چون دو گوا گذشت بر آن دعویآنگاه راستگوی بود گویا
صفحهٔ ۱ از ۱۲