خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن چیست یکی دختر دوشیزهٔ زیبااز بوی و مزه چون شکر و عنبر سارا
۲
زو بوسه بیابی اگر او را بزنی کاردهر چند تو با کارد بُوی آن تنِ تنها
۳
چون کارد زدیش آنگه پیش تو بیفتدمانند دو کاسه که بود پر ترحلوا
صفحهٔ ۱ از ۱