خلوتی با عمادی شهریاری
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون مملکت سخا تو را شدانگار همه جهان مرا شد
۲
بیگانه نمود بخت با منچون نام تو بردم آشنا شد
۳
گر بر فلک است بد سگالتپندار خری به آسیا شد
۴
ور در چاه است نیک خواهتانگار قدر بر سما شد
صفحهٔ ۱ از ۲