خلوتی با عمادی شهریاری
شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دریاب که همنفس ندارمدریاب که جز تو کس ندارم
۲
گویند غمی بزرگ داریاین خود سخن است بس ندارم
۳
از حاصل کاروان شادیجز دمدمه جرس ندارم
۴
گر زهر خورم خوش است تنهابرگ شکر و مگس ندارم
صفحهٔ ۱ از ۲