خلوتی با یوسف خوسفی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اشک از دیده فشانم چو سحابکن نظر بر من مسکین ز ثواب
۲
وه که بینم اگرآن روی نکوتا قیامت نرود دیده به خواب
۳
تا که عشق تو به دامم افکندبا کسان نیست سوالم و جواب
۴
آتش عشق تو ام سخت بسوختریز بر آتشم از وصلت آب
صفحهٔ ۱ از ۳