خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیال آن قد رعنا شگفته کرد مراهوای عالم بالا شگفته کرد مرا
۲
چو گلبنی که صبا را برو گذر افتدپیام دوست ز صد جا شگفته کرد مرا
۳
بسان قطره بسی دل گرفته بودم لیکقبول خاطر دریا شگفته کرد مرا
۴
به گلستانِ جان غنچه‌ای چو من نبودنسیم، سوخت نفس تا شگفته کرد مرا
صفحهٔ ۱ از ۵