خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز حد بردی به ما جور و جفا رامدارا می‌توان کردن خدا را
۲
بسی خاصیّت است آن خاک پا راخبر زان نیست روح توتیا را
۳
مکن جور ای کمان‌ابرو مبادافرستم بر فلک تیر دعا را
۴
برافکندی نقاب از رخ به شوخیخجل کردی ز روی خود حیا را
صفحهٔ ۱ از ۳