خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ابر گرید به اشکباری مابرق خندد به بی‌قراری ما
۲
بر سر خاک ما نمی‌آییخاک بر فرق خاکساری ما
۳
بار خاطر شدیم یاران راچه ثمر داد نخل یاری ما
۴
همچو زلفت دراز افتاده استقصهٔ تیره‌روزگاری ما
صفحهٔ ۱ از ۳