خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۸ - در مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دی چون بشکست شهنشاه فلک نوبت باروز سراپردهٔ شب گرد جهان کرد حصار
۲
روی بنمود مه عید به شکلی که کشندقوسی از زر طلی بر کره‌ای از زنگار
۳
جرم او قابل و مقبولش از آن سو تاثیرسیر او فاعل و مفعولش از این سو آثار
۴
گاهی از دوری خورشید همی شد فربهگه ز نزدیکی او باز همی گشت نزار
صفحهٔ ۱ از ۱۸