خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیدی چو من خرابی افتاده در خراباتفارغ شده ز مسجد وز لذت مباحات
۲
از خانقاه رفته، در میکده نشستهصد سجده کرده هر دم در پیش عزی و لات
۳
در باخته دل و دین، مفلس بمانده مسکینافتاده خوار و غمگین در گوشهٔ خرابات
۴
نی همدمی که با او یک دم دمی برآردنی محرمی که یابد با وی دمی مراعات
صفحهٔ ۱ از ۲