خلوتی با عراقی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ - در نعت رسول اکرم (ص)
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شهبازم و شکار جهان نیست در خورمناگه بود که از کف ایام برپرم
۲
چون می‌توان ز دست شهان طعمه یافتناز دست روزگار چرا غصه می‌خورم؟
۳
بر فرق کاینات چرا پا نمی‌نهم؟آخر نه خاک پای عزیز پیمبرم؟
۴
آن کاملی که رتبتش از غایت کمالگوید: منم که عین کمال است منظرم
صفحهٔ ۱ از ۱۲