خلوتی با شیخ بهایی
غزل شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به عالم هر دلی کاو هوشمند استبه زنجیر جنون عشق، بند است
۲
به جای سدر و کافورم پس از مرگغبار خاک کوی او، پسند است
۳
به کف دارند خلقی نقد جانهاسرت گردم، مگر بوسی به چند است؟
۴
حدیث علم رسمی، در خراباتبرای دفع چشم بد، سپند است
صفحهٔ ۱ از ۲