خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نازم خدنگ غمزهٔ آن دل‌پذیر راکز وی گزیر نیست دل ناگزیر را
۲
مایل کسی به شه‌پر فوج فرشته نیستچندان که من ز شست دل‌آرام تیر را
۳
منعم ز سیر صورت زیبای او مکناز حالت گرسنه خبر نیست سیر را
۴
وقتی به فکر حال پریشان فتاده‌امکز دست داده‌ام دل و چشم و ضمیر را
صفحهٔ ۱ از ۳