خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴
باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون هرچه بود اندک و بسیار نبوددر زیر دیار چرخ دیار نبود
۲
هر چند جهان خوشست بگذار زیادانگار که هرچه بود انگار نبود
صفحهٔ ۱ از ۱