خلوتی با عطار
شمارهٔ ۵
باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیدی تو که محنت زده و شاد بمردشاگرد به خاک رفت و استاد بمرد
۲
آن دَم مُردی که زادهای از مادراین مایه بدان که هر که او زاد بمرد
صفحهٔ ۱ از ۱