خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۵
باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل از طربِ زمانه برداشتنیستو افزون طلبی ما کم انگاشتنیست
۲
تا چند چو کرمِ پیله بر خویش تنیمچون هر چه تنیدهایم بگذاشتنیست
صفحهٔ ۱ از ۱