خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۹
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در آرزوی چشمهٔ حیوان مردموز استسقا درین بیابان مردم
۲
چون دانستم که زندگی دردسرستخود راکشتم به درد و حیران مردم
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن