خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم زخوی خویش داردخاطر غمناک ما نم زجوی خویش دارد دیده نمناک ما
۲
ناله اش از جور خویشست ایندل پر آرزو زخمش از دستخودست این سینهٔ صد چاک ما
۳
بر روان ما زخاک ما بسی بیداد رفت داد میخواهد زخاک ما روان پاک ما
۴
باک جان ما زخاک ما و باک دل زخود نیست ما را هیچ باک از دلبر بی باک ما
صفحهٔ ۱ از ۳