خلوتی با اقبال لاهوری
بخش ۱۰ - بصدای درمندی بنوای دلپذیری
زبور عجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بصدای درمندی بنوای دلپذیریخُم زندگی گشادم بجهان تشنه میری
۲
تو بروی بینوائی درِ آن جهان گشادیکه هنوز آرزویش ندمیده در ضمیری
۳
ز نگاهِ سرمه‌سائی بدل و جگر رسیدیچه نگاه سرمه‌سائی دو نشانه زد به تیری
۴
به نگاهِ نارسایم چه بهارِ جلوه دادیکه بباغ و راغ نالم چو تَذَرو نو صفیری
صفحهٔ ۱ از ۲