خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نی مهر دوست دارم ، نی کین دشمنان رایک طور دوست دارم بی مهر و مهربان را
۲
غم می کشد عنانم من هم شتاب دارماز هم دعا بگویند یاران شادمان را
۳
مستانه گر بتازم، عیبم مکن که شوقشگرمی دهد به مرکب، نرمی دهد عنان را
۴
گفتم به گوش توفیق، ای دشمن مروتتا کی فراق خرمن این مور ناتوان را
صفحهٔ ۱ از ۲