خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نعره زد عشق دین ما بگریختکفر نیز از کمین ما بگریخت
۲
بسکه شد ابر گریه آتشبارتخم عیش از زمین ما بگریخت
۳
در دم نزع یار غم گردیم نفس واپسین ما بگریخت
۴
باز کردیم دیده بر رخ دوستنگه شرمگین ما بگریخت
صفحهٔ ۱ از ۲