خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیر مغان جام میم داد دوشاز دو جهان بانگ برآمد که نوش
۲
می‌روی و از عقبت می‌رودجان و تن و دین و دل و عقل و هوش
۳
رفتی و برخاست فغانم ز دلآمدی از راه و نشستم خموش
۴
بر من و یاران شب یلدا گذشتبس که ز زلف تو سخن رفت دوش
صفحهٔ ۱ از ۳