خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آفتاب بندهٔ تابنده رای توگردنده چرخ گرد سُم بادپای تو
۲
تو سایهٔ خدایی از آن روی چشم عقلنه دیده ابتدای تو نه انتهای تو
۳
زرین شود ز جود تو از شرق تا به غربخورشید تعبیه است مگر در سخای تو
۴
گر صیت همتت شنود نطفه در رحمبیدست و پای رقص کند از عطای تو
صفحهٔ ۱ از ۵