خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ازل تا ابد خواند مرایار من محروم کی ماند مرا
۲
من به غیر او نکردم التفاتحضرت او نیک می داند مرا
۳
عاقبت تاج سر شاهان شومگر به خاک راه بنشاند مرا
۴
یک مس بی او نخواهم زد دگرتا دمی از خویش بستاند مرا
صفحهٔ ۱ از ۲